Ман бошам, хонум аз ин намуди ҷинсӣ чандон хушнуд нест! Ифодаи чеҳрааш ҳеҷ гоҳ нишон намедод, ки ин ба ӯ маъқул аст. Ба фикрам, агар вай як-як ба мардон хизмат мекард, аз ин бештар лаззат мебурд. Ва ҳардуи онҳо танҳо ӯро бор карданд. Оё хонум аз худ лаззат бурд? Ман фикр намекунам, ки вай ин корро накардааст.
Вай дар ҳақиқат онро барои бародараш гирифтааст. Бо вай бахсу мунозира кардан, ба у гуф-тан фоида надорад. Ҳамин тавр, ҳадди аққал ӯ тамоми хашми худро ҳангоми алоқаи ҷинсӣ бо латукӯб кардани вай дар байни булкаҳои калонаш берун кард.